Il tramonto della schiavitù nel mondo antico

by Ettore Ciccotti

[622]. Wallon, op. cit., II², p. 186, con le autorità ivi citate.

[623]. Virg., Eclog. III, 16: Wallon, op. cit., II², pp. 268-9.

[624]. Wallon, op. cit., II², p. 259, con le citazioni ivi addotte.

[625]. Ovid., Amor, I, XV, 17.

[626]. Wallon, op. cit., II, p. 274.

[627]. Columel., R. R., I, 1: Nam qui longinqua ne dicam transmarina rura mercantur, velut haeredibus patrimoniosus, vel quid gravius est, vivi cedunt servis suis: quoniam quidem et illi tam longa dominorum distantia corrumpuntur et corrupti post flagitia quae commiserunt, sub expectatione successorum, rapinis magis quam culturis student.

[628]. Colum., R. R., I, 7: ... et maxime vexant servi qui boves elocant, eosdemque et cetera pecora male pascunt, nec industrie terram vertunt longeque plus imputant seminis iacti quam quod severint.

[629]. Varr., R. R., I, 16, 3; Colum., R. R., I, c. 8.

[630]. Pallad., R. R., I, 6, 2, ed. Schmitt.

[631]. Caton., De agri cult., 2, 2: servos non valuisse, tempestates malas fuisse, servos aufugisse, opus publicum effecisse...; Colum., R. R., XII, Praef.