Collette e Lezioni.

Munda ori meu, mandasti, miseri evangeriu mutasti.

Jube Dos corde me.

Credo in de Onnipotenti Jesu Cristu, ed è spatrunatu saluti, et homo fattus est, crucifissu secundu scrittura in Ecclesia rationi vinti seculi ammè.

Per omnia sicura, securorum etc.

Vere dignu me justu mest nos tibi sempri supprici confessioni dicenti Santu, Santu, Santu. Hæc dona, hæc munira nlibata Papa nostru: Mementu Domini famularu, undè emors Dominu. Ostiampura, ostian santa, ostia maculata.

Con questo tenore arrivava alla consegrazione e proseguiva dopo d'essa sino al Pater noster.

Per onnia, securemus dicere. Pater.

Comunicatosi e detto il versetto del post comunio, Domine Sobiscu. Oremus. Quando diceva Messa de defonti, cominciava l'orazione doppo la communione; Animalibus quesumus Domine etc., Benedica vui meniput in Deu Patri e Spiritu Santu. Secundu Giuvanni. In principio era verbo, do, das, do, das, era verbu, e verbu ncaru factum est gratia e viritati.

Stimai io questa maniera di Messa una caricatura del chierico Schillerò, che me la scrisse, mà in sentirmela confirmare da migliori sacerdoti e gentil'uomini del paese, restai stupito, perchè non l'avessero sospeso[31].