Tidda

( impressionata e accigliata ) — Zittitivi, quantu sentu chi è ca dici 'ssa vecchia!

La Vecchia

È ca mi pari ca tu.... no?..., eh, chi voi? mi pari ca l'occhi li ittasti supra un lapuni vecchiu, ca non fussi dignu di pusarisi supra un ciuri vivu vivu e friscu friscu comu si' tu!

Tidda

( tra i denti come a sè stessa, guardando sottecchi Donna Prazzita ) — Accussì fu, 'nfami! ( notando che Donna Prazzita si agita un poco sulla seggiola, soggiunge subito, forte ) — Tiramu, tiramu, cucinu! Ca bona è!

La Vecchia

Chi? iu, figghia? E comu vegnu? ( additando verso sinistra ) — Ca chi la pozzu lassari sula?... Ah!.... mi fazzu lu stomacu fràcitu.... ( Rifà D. Tinnirina davanti lo specchio, che s'incipria, s'alliscia e si pavoneggia ) — E cu' va, e cu' veni!.... Tu aspittannu a quarcunu, allonghi lu coddu a la finestra; e cca, si fètinu tutti!... Ca si, macari iddu! macari iddu! Veni a parrari.... non sacciu di chi!.... discursi longhi!.... E l'autri, mussi di cca e mussi di ddà!.... Chi dici?... Gesù, non su' così ca si ponnu diri d' 'a finestra.... Aspetta, vegnu ddocu! Ma un muminteddu, sai? ( va via dal fondo ).

Rachilina

( notando la zia aggrondata e sulla brace, con un sospiro di sollievo ) — Oh e chissà si nni ju! Sa cu' è ca l'avissi a fari 'ssa parti!...