120 presbitero chierigam rupit, totumque tracagno
121 pistatum liquit cui sustulit
122-23
talibus insultat sbraians populazzus, at ille non presiat vulgi spazzata fronte parolas
125 manca
Tra 129-30:
cui veluti gallo dederat natura sperones calcagnis ficcos, beccumque grifonis et ongias. Ille quidem risu simia cagante morivit, ac ea bacchiocco Morgans epitaphia scripsit: «Marguttus qui tot prigolos guaiosque subegit, stivallo dum mona suo cagat, ecce crepavit».
130 sed quid nam de te, duplex Falchette, canamus
131 giurasti
132 nunc, lector, parebo tibi fortasse bosardus