12. biegę — bieżę, biegnę. [przypis edytorski]
13. odcięli zębami i przybili stemplami — proch, kule lub śrut, materiały służące do nabijania dawnych strzelb, zakręcane były w papierowe patrony, których końce należało odciąć (a w pośpiechu odgryźć), by wsypać do lufy ich zawartość, którą następnie ubijano w lufie za pomocą długiego pręta, stempla (zw. także z niem. sztenflem). [przypis edytorski]
14. grankulki — drobne kulki, większe od najgrubszego śrutu. [przypis edytorski]
15. półkurcze — część kurka w strzelbach skałkowych, przytrzymująca krzesiwo, z którego iskra dobyta uderzeniem kurka zapalała proch na panewce i powodowała wystrzał. [przypis edytorski]
16. panewka — w daw. broni palnej zagłębienie w górnej części lufy, na które sypano proch; przy wystrzale iskra padała na proch, który zapalał się i przenosił ogień dalej, przez zapał (otwór prowadzący do lufy) do ładunku umieszczonego w lufie, powodując jego odpalenie. [przypis edytorski]
17. proch leszczyński — wyrabiany w Lesznie. [przypis edytorski]
18. zapał — w daw. broni palnej otwór prowadzący do lufy. [przypis edytorski]
19. wycelił — dziś: wycelował. [przypis edytorski]