Kląłem więc ozdobę własną,
Która na mnie śmierć sprowadza,
Chcę, żeby te iskry zgasły;
Ale cóż robić? nie moja w tym władza,
I póki żyję, te iskry nie zgasną”.
po pauzie, pokazując na serce
Tak, póki żyję, te iskry nie zgasną!
DZIECI
A posłuchajcie... a jaki cud, jaki!
Tato, słyszałeś o cudzie?