XV.
DROGA NAD PRZEPAŚCIĄ W [CZUFUT-KALE].
MIRZA I PIELGRZYM.
Mirza.
Zmów paciérz, opuść wodze, odwróć nabok lica,
[Tu jeździec końskim nogom swój rozum powierza;]
Dzielny koń! patrz jak staje, głąb okiem rozmierza,
Uklęka, brzeg wiszaru kopytem pochwyca,
I zawisnął—tam nie patrz, tam spadła źrenica,
Jak w studni Al-Kairu, o dno nie uderza.
I ręką tam nie wskazuj, nie masz u rąk pierza;
I myśli tam nie puszczaj, bo myśl jak kotwica,
Z łodzi drobnéj ciśniona w nieźmierność głębiny,
Piorunem spadnie, morza do dna nie przewierci,
I łodź z sobą przechyli w otchłanie chaosu.
Pielgrzym