Niezawodnie połączone
Losy nasze być nie mogą.
Po cóż w dawnej trwać kolei77?
Dalej żwawo manowcami,
Gdzie zadnieje78 brzask nadziei,
Gdzie mniej ciemno jest przed nami!
Nie rzucajmy na bok okiem,
Bo przepaści pewnie wkoło,
Ale w niebo wzniósłszy czoło,
Śmiałym naprzód idźmy krokiem.