Przebóg!
WACŁAW
A ta podła dusza,
Bez litości i bez sromu212,
Nie zważając me wyznania,
Jego woli ucho skłania213.
KLARA
Ach, Wacławie, nie mam władzy
Mówić, radzić w tej potrzebie,
Bo truchleję tu o ciebie. —
Przebóg!
A ta podła dusza,
Bez litości i bez sromu212,
Nie zważając me wyznania,
Jego woli ucho skłania213.
Ach, Wacławie, nie mam władzy
Mówić, radzić w tej potrzebie,
Bo truchleję tu o ciebie. —