XIII

Lecz dla mnie nie jest to podnietą...

I jeśli przyjdzie taki kres,

Że ja przestanę być poetą,

Że wlezie we mnie nowy bies,

Że, chociaż zaklnie Feb177 ze zgrozy,

Poniżę się do skromnej prozy —

Romans na bardzo stary krój,

Zajmie wesoły zachód mój.

I nie nadludzkich łotrów zgraje,