W nieszczęściach samych pomnażał jej sławę.
Przed Twe ołtarze... itd.
Niedawnoś wolność zabrał z polskiej ziemi9,
A łez, krwi naszej popłynęły rzeki,
Jakże to musi być okropnie z tymi,
Którym ojczyznę odbierasz na wieki.
Przed Twe ołtarze... itd.
Wróć naszej10 Polsce świetność starożytną11,
Użyźnij pola, spustoszałe łany,
Niech szczęście, pokój na nowo zakwitną,