I zaznaczając mocno akcent rytmiczny odczytał tekst łaciński:
„Dum torqueretur beata Agata in mamilla graviter, dixit ad judicem: Impie, crudelis et dire tyranne, non es confusus amputare in femina quod ipse in matre suxisti? Ego habeo mamillas integras intus in anima quas Domino consecravi”.36
Prefekt, chociaż miał maturę, na wpół tylko zrozumiał i w gorliwości, by się okazać frywolnym, zauważył, że to pikantne.
— Naiwne — poprawił cicho ksiądz Guitrel — naiwne.
Pan Worms-Clavelin przyznał, że istotnie język wieków średnich ma dużo naiwności.
— Zarazem jest też wzniosły — dodał ksiądz Guitrel.
Ale prefekt w tej kościelnej łacinie chciał koniecznie widzieć szczyptę swawoli, toteż z upartym i żartobliwym uśmiechem dziękując swemu kochanemu księdzu Guitrel za to odkrycie, schował pergamin do kieszeni.
I popychając księdza we framugę okna, szepnął mu na ucho:
— Kochany księże Guitrel, gdy nadarzy się sposobność, proszę liczyć na moją pomoc.