— Mało ci dnia?
— We dnie, przy mistrzu, nie śmiem.
— No, dziękuj Bogu, żem ja wcześniej powrócił, a nie ojciec, boby krucho było ze skórą, gdyby cię tu przyłapił.
— A ja sobie rachował, że i ty posiedzisz u stryjka.
— E... byłbym siedział, a jakże; ino stryjnę głowa rozbolała i musiałem się wynosić.
— Stanko, mójeś ty402...
— No, co?
— Opowiedz mi, jak to ma być w ołtarzu, bom strasznie ciekawy. Że szafa zamykana, że małe obrazy dokoła, to wiem; ale co więcej? Co ci święci ludzie mają tam do roboty?
— Zaraz ci dokumentnie wytłumaczę, żebyś rozumiał, jak się będzie ołtarz składało, co przedstawiają osoby i co to wszystko razem znaczy. Słuchaj więc. Po wniebowstąpieniu Pana Jezusowym, mówi starodawna opowieść, mieszkała Najświętsza Matka w małym domeczku u stóp góry Syjonu.
— Gdzie ta góra?