Schopenhauer, w przeciwstawieniu do Kanta, rozumie przez Vernunft (które wyprowadza z vernehmen) — rozsądek (roz-sądzać), którego czynnością (jedyną) jest tworzenie pojęć (Świat jako wola i przedstawienie, I. § 8), a przez Verstand — rozum, którego czynnością (jedyną) jest bezpośrednie poznawanie przyczyny i skutku. (tamże).
Rozwaga — (niem.) Deliberation, Einsicht, Besonnenheit; zob. pogląd, rozważanie, zdolność.
Niemieckie Einsicht musiałem tłumaczyć rozmaicie, stosownie do związku.
Rozważanie — (niem.) Einsicht, Ansicht, Betrachtung; zob. rozwaga.
Rzecz sama w sobie — (niem.) Ding-an-sich. Rzecz tak, jak istnieje w swojej prawłasnej istotności, niezależnie od ujęcia przez poznającą świadomość. Zasadnicze określenie tego pojęcia podał Kant (noumenon jako pojęcie graniczne), a Schopenhauer opiera się na nim; ale przypisuje sobie zasługę, że pierwszy wskazał, czym jest ta „rzecz w sobie” — jest ona wolą; Wstęp do niniejszej rozprawy; zob. zjawisko.
Rzeczowa podstawa — (niem.) Realgrund, zob. podstawa rzeczowa.
Rzeczowe wytłumaczenie — (niem.) Realerklärung.
Rzeczywisty — (niem.) wirklich; tatsächlich.
Rzeczywisty stan rzeczy — (niem.) Tatbestand.