Uczynić koniecznym — (niem.) necessiren; zob. zmusić.
Umysł — (niem.) Geist, Gemüt.
Usprzecznienie (zasad) — zob. antynomia.
Ustrój — (niem.) Beschaffenheit (Gestältung), w znaczeniu całokształtu własności (cech).
V, W
Warunek — (niem.) Bedingung, Umstand; także: Voraussetzung; zob. okoliczność.
Wiedza — (niem.) Das Wissen, Wissenschaft, Erkenntnis, Einsicht, Leistung.
Właściwość — (niem.) Eigentümlichkeit, Eigenschaft, Bestimmung; zob. własność.
Właściwy– (niem.) eigentümlich.
Własność — (niem.) Beschaffenheit, Eigenschaft, zob. właściwość.