11. Żadna istota (...) powiada Schopenhauer (...) — Schopenhauer, Werke, II, 184; (Grisebach). [przypis tłumacza]
12. potrzeba metafizyki, którą Schopenhauer odnajduje w ludziach, wychodząc ze siebie samego — Schopenhauer, Werke II, 184, (Grisebach); [wychodząc ze siebie samego dziś raczej: wychodząc (w rozumowaniu) od siebie samego; red. WL]. [przypis redakcyjny]
13. w kierunku wyszukiwania ujemnych stron rzeczy i dokumentów marności świata — zob. ustęp 4, Życiorys Schopenhauera. [przypis redakcyjny]
14. szereg czynników (...) które (...) urobiły w nim „charakter nabyty” — zob. ustęp 4, Życiorys Schopenhauera. [przypis redakcyjny]
15. owego nabywania — tj. kształtowania „charakteru nabytego”. [przypis edytorski]
16. sposób przeżywania czasów i ludzi — zob. niniejsza rozprawa, ustęp 79. [przypis redakcyjny]
17. Schopenhauer o filozofii starożytnej — zob. niniejsza rozprawa, ustęp 101. [przypis redakcyjny]
18. zagadnienie wolności woli — zajmuje się nim właśnie nasza rozprawa. [przypis redakcyjny]
19. [Kartezjuszowi] należy się (...) miano ojca nowszej filozofii — Schopenhauer, Werke IV, 15. [przypis redakcyjny]
20. podkreśla Kartezjusz bezpośredniość podmiotu (...) a Schopenhauer pośredniość przedmiotu (...) wyrażają obaj to samo z dwóch różnych stron — Schopenhauer, Werke IV, 16. [przypis redakcyjny]