Tylko dzierżąc mnie za włosy,

Łotrze, tak długo na ziemi dusiłeś.

Aż trzasła błona:

Zwolniał zamek u łona!

SCENA XXXII

Ci sami.

CHÓR

Myślę, że biją żywo serduszka młodzików,

Co powie synal, ciekawe:

Dopuściwszy się takich na ojcu figlików,