119. W ofierze bogom rznąć, jak Atamanta — chłop wspomina Atamanta, którego widział niedawno w teatrze: Sofoklesa tragedia pt. Atamas. Ino, zazdrosna macocha, chce zabić na ofiarę pasierba Fryksosa i Helle, a nawet ich ojca, Atamanta, a swego męża — lecz gdy przybrani, jak ofiary na rzeź prowadzone, w kwiaty i wieńce, zjawiają się na scenie, uratowała ich matka Nefele (Chmura), posławszy na pomoc złotorunego barana. [przypis tłumacza]
120. frant (daw.) — spryciarz. [przypis edytorski]
121. pytel — urządzenie do odsiewania mąki. [przypis edytorski]
122. włast (daw.) — władca. [przypis edytorski]
123. turnice (reg.) — turnie, tj. szczyty górskie. [przypis edytorski]
124. rej (daw.) — korowód. [przypis edytorski]
125. liman — płytkie słone jezioro w pobliżu morza. [przypis edytorski]
126. konew (daw.) — dzban. [przypis edytorski]
127. Staw Meocki — Jezioro Meockie, staroż. nazwa Morza Azowskiego, od zamieszkujących jego wybrzeża plemion Meotów. [przypis edytorski]
128. Mimant — obecnie Karaburun, szczyt górski na wschodnim wybrzeżu Azji Mniejszej, w pobliżu wyspy Chios. Staroż. nazwa pochodzi od imienia jednego z mitycznych gigantów. [przypis edytorski]