Gdy jej owoc ruszyć radził.
Ewa się ułakomiła124,
Śmiałość uczyniła.
W ten czas się ja poczęła,
Gdy Ewa jabłko ruszyła,
Adamowi jebłka dała,
A ja w onem jebłku była.
A Adam mie w jebłce ukusił125,
Przeto przez mię umrzeć musił —
W tem Boga barzo126 obraził