33. polski encyklopedysta Jonston w XVII wieku [stosował metodę geometryczną] (...) do metafizyki, czym mógł wpłynąć na Spinozę — O jego domniemanym wpływie na Spinozę pisałem pt. Jonston et de Spinoza (po francusku) w „Chronicon Spinozanum”, t. I, 118, a z pominięciem biografii Jonstona pt. Jonston i de Spinoza 1922 (Bibl. Univ. Lib. Pol. Nr 3). [przypis tłumacza]

34. ten uregulowany sposób traktowania, który poczytywano za nieodpowiedni dla spraw moralnychGoethe Aus meinem Leben, III, 14. [przypis tłumacza]

35. Heine sądził, że to matematyzowanie (...) jest manierą, a nie metodąHeine, Zur Gesch. d. Relig. itd., zweites Buch. [przypis tłumacza]

36. Gebhardt ogłosił samodzielnie zredagowany przekład „Etyki”Spinoza. Von den festen undewigen Dingen, übertragen und eingeleitet von C. Gebhardt, 1925. [przypis tłumacza]

37. Spinoza usiłuje nadać filozofii (...) charakter naukowy celem osiągnięcia dla niej pewności matematyki — [por. fragment z Etyki: „prawda pozostałaby na wieki niedostępna dla rodu ludzkiego, gdyby nie matematyka, która, zajmując się nie celami, lecz wyłącznie treściami i własnościami figur, wykazała ludziom inną normę prawdy”] i [tamże] Rejestr pod [hasłem] „Trójkąt”. [przypis tłumacza]

38. kto przebrnie (...) przez metodę geometryczną, ten poczuje, że jest zbudowany i uszczęśliwiony błyszczącym światłem poznania i owiany atmosferą prawdy i mądrościJ. Stern w „Przedmowie” do swego niemieckiego przekładu Traktatu teologiczno-politycznego, s. 15. [przypis tłumacza]

39. Spinoza (...) podobno powiedział, iż gdyby [„Etyka”] nie była już gotowa, nie chciałby za nic jej rozpoczynaćJ. Freudenthal, Lebensgeschichte Spinozas, 1899, s. 224. [przypis tłumacza]

40. wskazałem zadanie najzupełniejszego uwzględnienia wydania holenderskiego — W „Przedmowie”. [przypis tłumacza]

41. Land w r. 1882 zauważył (...), że ten przekład [holenderski] musiał być dokonany z rękopisówJ. P. N. Land, Over de uitgaven en den text dr Ethica van Spinoza. [przypis tłumacza]

42. Leopold (...) wskazał, że w przekładzie holenderskim są zdania i części zdań, których zgoła nie ma w oryginaleJ. H. Leopold, Ad Spinozae „Opera Posthuma”, 1902. [przypis tłumacza]