Łąka (tom)

by Bolesław Leśmian

Asoka

Król Asoka⁵⁰¹, na wzgórza smuklejąc odsłoniu⁵⁰²,

Patrzał⁵⁰³ zowąd na wroga, co poległ na błoniu⁵⁰⁴,

I rozżalił się duchem na wronistym koniu.

I rzekł: «Odtąd niech wrogów nie będzie na świecie,

Niech łzom stanie się zadość, niech spoczną zamiecie —

Tak przysięgam: po pierwsze, po wtóre, po trzecie!»

I ukląkłszy na mieczu, jak klęczą mocarze,

Poukochał kolejno te rany, te — wraże⁵⁰⁵,

I zgromadził w pamięci przewymarłe⁵⁰⁶ twarze.