352. zakała — osoba przynosząca wstyd. [przypis edytorski]
353. lira — instrument muzyczny szarpany. [przypis edytorski]
354. bałamutny (daw.) — uwodzicielski; zalotny. [przypis edytorski]
355. paździory — zdrewniałe części łodyg lnu lub konopi. [przypis edytorski]
356. szkapa — z politowaniem o koniu, zwłaszcza lichym, zabiedzonym. [przypis edytorski]
357. źrebna — tu: ciężarna klacz. [przypis edytorski]
358. mię (daw.) — mnie. [przypis edytorski]
359. klęczeń (neol.) — wielbiciel. [przypis edytorski]
360. krasa — uroda. [przypis edytorski]
361. nuże — okrzyk oznaczający poganianie: dalej, szybciej. [przypis edytorski]