Do trumien wkroczę dwóch
Ja — pan, ja — sen, ja — duch!»
Ballada dziadowska
Postukiwał dziadyga o ziem144 kulą drewnianą,
Miał ci nogę obciętą aż po samo kolano.
Szedł skądkolwiek gdziekolwiek — byle zażyć wywczasu145,
Nad brzegami strumienia stanął tyłem do lasu.
Stał i patrzał146 tym białkiem, co w nim pełno czerwieni,
Oj da-dana, da-dana! — jak się strumień strumieni!