— Pierwej musisz gruntownie poznać język francuski i niemiecki.
— Ach!... A jak już, proszę pani, poznam francuski, niemiecki i angielski, to... co będę robić?...
— Będziesz mogła czytywać książki w tych językach.
— A jak już wszystkie przeczytam?
Panna Walentyna spojrzała na szczyt topoli i wzruszyła ramionami.
— Życie człowieka — odparła — nie wystarcza na odczytanie tysiącznej części książek, jakie są w jednej literaturze. A cóż dopiero mówić o trzech, najbogatszych!
Anielkę tym razem ogarnęła niewymowna tęsknota.
— Więc nic, tylko uczyć się i czytać!... — szepnęła mimo woli.
— A cóż byś ty chciała robić w ciągu życia? Czy nad naukę potrafiłabyś znaleźć jakieś szlachetniejsze zajęcie?
— Co ja bym chciała robić? — spytała Anielka. — Czy teraz, czy — jak urosnę?...