Człowiek i morze
Człowieku wolny! Zawsze kochać będziesz morze.
Morze jest twym zwierciadłem. Ujrzysz w nim twą duszę,
W nieskończonych fal piennych1 mgle i zawierusze,
A myśl twa niemniej gorzkiej ma głębi bezdroże.
Lubisz grążyć2 się w własnych obrazów odbicia:
Pieszczą je twoje oczy, ramiona — a serce
Zapomina o własnej żywota rozterce,
Słuchając jego skargi, zawodzeń i wycia.
Równie dumni i mroczni jesteście oboje: