Ile razy go widzę, gdy po areopagowym wraca czuwaniu, zdaje mi się, że bielmo księżycowe uniósł na świętych włosach swoich i że gwiazdy zaciekły mu w źrenice. Siostro, niech ja ojcu zgotuję łoże!
DORILLA
Dziś służyłaś już bogom.
uchodzi
EGINEA
poglądając za uchodzącą siostrą
Córkom bogów120! Jupiterowym córkom, które zaręczają natchnienia dla poetów. Pytanie jest, azali więcej i bliżej bogom służy powolne121 i proste serce niewiastki cichej, krzątającej się w obrębie ścian domowych czyli raczej, kto całą swą postacią w naznaczone z góry wyroki wchodzi i, wchodząc i wejść mając i usiłując wejść i cofnąć się nie mogąc i cofnąć się targając, drży!?...
z głębi chodników laurowych upada kamyk, obwinięty w różdżkę pełną kwiatu granatowego
EGINEA
podnosi kwiat i, podbiegając ku cieniom laurów