Do Anny

Z czasem wszytko¹ przemija, z czasem bieżą lata,

Z czasem państw koniec idzie, z czasem tego świata.

Za czasem ustaje dowcip² i rozum niszczeje,

Z czasem gładkość³, uroda, udatność wiotczeje.

Z czasem kwitnące łąki krasy⁴ postradają,

Z czasem drzewa zielone z liścia opadają.

Z czasem burdy⁵ ustają, z czasem krwawe boje,

Z czasem żal i serdeczne⁶ z czasem niepokoje.

Z czasem noc dniowi, dzień zaś nocy ustępuje,