Już ziem Dunaju świeciła korona
Na czole moim, gdzie rzeka tak zwana
Szerszym korytem żegna Teutony1260.
Piękna Trinakria1261, co ląd zaczerniony
Między Pachiny wznosi a Peloro,
Gdzie Eurus burze w zatoce porusza.
Nie ogniem, dymem z gardła Tyfeusza1262,
Raczej siarkami, co w jej łonie gorą.
Trinakria jeszcze mogłaby mieć króla
Z krwi mej, z Rudolfa wnuków i Karola,