Zniosę tę boleść, i czułem, że bladłem.
Straciłem siły i jak martwy padłem.
Pieśń VI
(Krąg III. Żarłocy. Cerber. Ciacco.)
Kiedym odzyskał zabłąkane zmysły,
Co się nad losem dwojga moich krewnych
W żalu, w litości i smutku rozprysły,
Nowy się obraz przede mną rozrzucił:
Gdziem tylko spojrzał, kędym się obrócił,
Widziałem inne męki i męczonych.