— Tak.
— Możliwe, ale niech mnie diabli porwą, jeżeli sobie przypominam...
Urzędnik rzekł do Kubusia: „No, no, Kubusiu, nie wyjaśniajmy dalej”.
— Panie...
— Wedle tego, co widzę, jest ładna i niedzika.
— Panie, przysięgam...
— Ileż było w sakiewce?
— Około dziewięciuset siedemnastu funtów.
— Och, Joasiu, dziewięćset siedemnaście funtów za jedną noc to o wiele za dużo jak na was oboje. Daj mi tę sakiewkę...
Dziewucha podała sakiewkę panu, który dobył podwójnego talara: „Masz – rzekł — oto zapłata za twoje usługi; warta jesteś więcej, ale dla kogo innego niż Kubuś. Życzę ci dwa razy tyle każdego dnia, ale nie w moim domu: rozumiesz? A ty, Kubusiu, siadaj co żywo na koń i wracaj do pana”.