74. Nodot — odnalazł mniemane fragmenty Petroniusza. [przypis tłumacza]
75. de Brosses — usiłował odtworzyć tekst Sallustiusza. [przypis tłumacza]
76. Freinshemius — uzupełnił Kwintusa Kurcjusza. [przypis tłumacza]
77. Brottier — tłumacz Tacyta. [przypis tłumacza]
78. czerwona książka — rejestr policji. [przypis tłumacza]
79. Pani Riccoboni (1714–1792) — autorka powieści francuskich na modłę angielskich wzorów. [przypis tłumacza]
80. Prawda w winie — La verité dans le vin, czyli les Désagréments de la galanterie, wdzięczna komedyjka stanowiąca idealny model literatury lekkiego autoramentu XVIII wieku. [przypis tłumacza]
81. Tutaj (...) nigdy — ustęp wzięty w nawias nie znajduje się w wydaniu oryginalnym. [przypis tłumacza]
82. słynna kurtyzana ubiegłego wieku — Ninon de Lenclos. „Urocza wdowa”, którą mąż długo opłakiwał po jej śmierci jest może najjaskrawszym, ale bynajmniej nie jedynym przykładem niekonsekwencji, jakich pełno znajduje się w poszczególnych opowiastkach Kubusia i jego pana. Przyczyną ich mógł być pośpiech i nieuwaga; niejednokrotnie jednak odnosi się wrażenie, iż autor dopuszcza się ich umyślnie. Jakby chcąc jeszcze dobitniej podkreślić, jak bardzo fabuła jest mu rzeczą obojętną i stanowi jedynie kanwę, którą zahaftowuje arabeskami fantazji. [przypis tłumacza]
83. Bajka o Garonie — bajka La Fontaine’a pt. Żołądź i dynia. [przypis tłumacza]