1433. rotmistrz (hist. wojsk.) — w XVII w. dowódca chorągwi, podstawowego oddziału jazdy, liczącego wówczas 50–200 żołnierzy. [przypis edytorski]
1434. żywie (daw.) — żyje. [przypis edytorski]
1435. bez uroku — daw. formułka zastrzegająca, mająca zapobiec złemu urokowi, tzn. wykorzystaniu wypowiadanych słów przez siłę magiczną, która mogłaby złośliwie zrealizować coś, o czymś się wspomina. [przypis edytorski]
1436. mówiący (gw.) — mówiąc. [przypis edytorski]
1437. bez pół (gw.) — przez pół, w połowie. [przypis edytorski]
1438. paralusz (daw., gw.) — paraliż. [przypis edytorski]
1439. widzita (gw.) — widzicie. [przypis edytorski]
1440. rękodajny — dworzanin, którego zadaniem było podawać rękę pani czy panu przy wysiadaniu z powozu, wstawaniu itp. [przypis edytorski]
1441. herbowny (daw.) — herbowy. [przypis edytorski]
1442. Nałęcz — pol. herb szlachecki, jeden z najstarszych herbów polskich; jego godłem była biała, związana w okrąg chusta (nałęczka) na czerwonym tle. [przypis edytorski]