173. warząchew — dawna duża łyżka kuchenna, zwykle drewniana. [przypis edytorski]
174. harbajtel (z niem. Haarbeutel) — pęk włosów z tyłu peruki zebranych w warkocz, kucyk lub zawiązanych ozdobną siatką; w XVII i XVIII wieku w Europie peruki stanowiły nieodzowny element modnego stroju obu płci, wyszły z powszechnego użycia na początku wieku XIX. [przypis edytorski]
175. tupet (z fr. toupet) — kosmyk włosów na wierzchu głowy. [przypis edytorski]
176. fechtunek (z niem. fechten: bić się) — szermierka, sztuka władania bronią białą. [przypis edytorski]
177. fechtmistrz (z niem. Fechtmeister) — nauczyciel szermierki. [przypis edytorski]
178. pronuncjacja (z łac. pronuntiatio: wypowiedź) — sposób wymawiania, wymowa. [przypis edytorski]
179. kamerher (z niem. Kammerherr) — szambelan dworu. [przypis edytorski]
180. hofmarszałek (z niem. Hofmarschall) — marszałek dworu. [przypis edytorski]
181. orphelins français (fr.) — dosł. sieroty francuskie; jest to zapewne nazwa jakiegoś zakładu dla sierot francuskich. [przypis edytorski]
182. landwerzysta (z niem. Landwehr: obrona krajowa) — żołnierz landwery, tj. wojsk terytorialnych dawnych Niemiec i Austro-Węgier. [przypis edytorski]