147. smulać (gw.) — trzeć jeden przedmiot o drugi. [przypis edytorski]
148. śnit (gw.) — miejsce przecięte przez piłę. [przypis edytorski]
149. rosocha — rozwidlony pień drzewa. [przypis edytorski]
150. kłonica — element wozu, drąg drewniany mocujący drabiny (burty wozu). [przypis edytorski]
151. wędoł (gw.) — wądół, wąska, głęboka dolina; dół, jama. [przypis edytorski]
152. Nie umarła dzieweczka wasza, ale śpi. Dzieweczko, mówie tobie wstań! — słowa Jezusa w podobnych okolicznościach wskrzeszającego dziewczynkę (por. Mt 9,18–26; Łk 8,49–56). [przypis edytorski]
153. fajerka — żeliwna obręcz, służąca do regulacji wielkości otworu w płycie kuchennej. [przypis edytorski]
154. kapieć (gw.) — marnieć, niszczeć; ginąć, umierać. [przypis edytorski]
155. szkaplerz — dwa małe kawałki materiału z imieniem lub wizerunkiem Matki Boskiej lub Chrystusa, połączone tasiemkami, noszone na piersiach, pod ubraniem; sukienny szkaplerz bywa zastępowany medalikiem. [przypis edytorski]
156. kądziołka — zdr. od kądziel: pęk włókien przygotowanych do przędzenia. [przypis edytorski]