Awersya pewnej Damy całe życie bawiącej u wielkich Dworów, przy których gdy nie tylko same próżność, nieszczerość, zazdrość i wiele defektów uznała, waletę życiu takiemu wypowiada, a na spokojniejsze się wybiera

by Elżbieta Drużbacka

W rękach pacierze, w ucho djabeł²⁶ szepce:

Tych jeno²⁷ bracie chwytaj się przekupi,

Bierz jako mądry, kiedyć daje głupi.

Kontent z konceptu swojego ministra²⁸

Chwaląc poradę, że w biegłości bystra,

Spieszy z napchanym za pokoje worem,

Trząsa z judaszem²⁹ bliźniego honorem.

Powraca wesół, zyskał na frymarku³⁰,

Nie śpi, nie żyłby lepiej na jarmarku.

Za wypróżnione sakwy ludzkiej sławy,