150. De profundis — Psalm 130, rozpoczynający się od słów: Z głębokości wołam do Ciebie, Panie. [przypis edytorski]
151. giezło (daw.) — koszula. [przypis edytorski]
152. Mistrzowi Rogatemu Ianowi... — Jean le Cornu, bogaty mieszczanin i sekretarz królewski, który prawdopodobnie okazał się w potrzebie mało uczynnym dla poety. W ogrodzie, który mu ironicznie „zapisuje”, Villon, zdaje się, zmuszony był przespać nieraz noc. [przypis tłumacza]
153. Saint-Amant — urzędnik Skarbu; w oryg. legat ten zawiera aluzje do godeł sklepowych, jak Biały koń itd.; rodzaj żartu bardzo Villonowi ulubiony i powtarzany często. [przypis tłumacza]
154. real — srebrna moneta hiszpańska lub portugalska. [przypis edytorski]
155. Ragier — znany opój; „Wielki kubek” — oberża pod tym godłem. [przypis tłumacza]
156. „pod Szyszką” — Pomme du Pin, głośna oberża współczesna. [przypis tłumacza]
157. Item, co Marbof, abo zgoła/ Mikołaj Luwier, z tymi bieda — aluzje do dwóch znanych mieszczan, nadających sobie szlacheckie tony. [przypis tłumacza]
158. traktiernia — restauracja, zwł. podrzędna. [przypis edytorski]
159. Turgis — właściciel głośnej traktierni Pomme du Pin. [przypis tłumacza]