Dziesięć!
Rozkosz za wiecznym życiem łka —
Jedenaście!
— wieczności chce bez dna, bez dna!”
Dwanaście!
Siedem pieczęci (czyli: Pieśń na „tak” i „amen”)
1.
Jeślim wróżbiarzem jest, onego ducha wieszczego pełen, co na wysokim jarzmie między dwoma morzami się snuje, —
między przeszłością i przyszłością, jako ciężka snująca się chmura, — wrogi nizinom parnym oraz wszystkiemu, co znużone, co ani umrzeć, ani żyć już nie potrafi:
do gromu z łona ciemnego gotów i do wyzwalających zarnicy lśnień, w te grzmoty brzemienny, co „tak!” głoszą, — „tak!” się śmieją, do wyzwalających gotów błyskawic: —