Duma mi czyjaś krępowała wolę!
Zdać się na łaskę zuchwałych wasali,
By żyć, czuć, myśleć gwoli ich skinieniu?
O! to jest boleść, co rdzeń duszy pali,
To ciężej, niźli ulec przeznaczeniu!
do du Chatela, który się jeszcze waha
Czyń, com rozkazał!
DU CHATEL
padając na kolana
Panie!