ŻOŁNIERZ
Król pojmany!
IZABELA
Ha, zginął wreszcie nienawistny wróg!
JOANNA
porywając się z ziemi
Francyja żyje, bo ze mną jest Bóg!
Wstrząsa oburącz i rozrywa łańcuchy — w tejże chwili rzuca się na stojącego u drzwi żołnierza, wyrywa mu z rąk miecz i wybiega — wszyscy zostają w osłupieniu.
SCENA XII
Ciż sami prócz Joanny