unosząc się goryczą
Moja sylweta? Tobie? Rzuca się na krzesło, przytłoczona boleścią. O, nieszczęsny człowiek!
JULIA
rozradowana
Czym ci się odpłaciła? Czym się odpłaciła? Jak to, moja pani, żadnego przekąsu w zapasie? Hej, powóz! — moja czynność spełniona. Do Leonory, głaszcząc ją pod brodę. Pociesz się, dziecię moje! On mi sylwetę oddał w szaleństwie.
Odchodzi.
SCENA TRZECIA
Leonora. Kalkanio.
KALKANIO
W takim zagniewaniu wyszła stąd Imperiali — a ty, pani, tak poruszoną jesteś?