Biada mi, hej biada Polsce! We łzach się rozpływam cała.
Trzymajcie mnie, towarzysze106! Bo mi z bólu skroń opada;
Hej rycerze, płaczcie wdowy107! Bo mi wdowia dziś zagłada.
I wy, goście zasmuceni w głos im wtórzcie: biada, biada!
Co za lament, co za gorzki wam, biskupi, nastał czas!
Wszelka mądrość w wojewodach, wszelki duch w rycerstwie zgasł!
Biada, biada kapelanom; biada, biada wszystkim wraz!
Wy, w rycerskich naszyjnikach, królewskimi czczeni szaty!
Wy, niewiasty w złotych wieńcach, przez bławaty, strój bogaty,
W płótnie wszyscy i żałobie, opłakujcie spólnej straty.