Dziewczynę piękną i czystą jak perła.
LII
Taka rozumna, tak pełna lubości,
Z taką powagą w miękkim charakterze,
Dziś rzadkim niby kopalnego kości
Człeka z mamutem razem — o Cuvierze590!
Mało przystawał jej nieświadomości
Ten świat, co kusi, aż wiarę odbierze.
Młodość broniła jej przeciwko złemu
Była spokojna, nie pojmując — czemu.