Wdzięk... szczęściem nie mam przenośni gotowej;
Skarć, Muzo, wieszcza surowymi słowy,
VII
Niech o lubieżnych rzeczach nie majaczy. —
Patrz, spod mantyli ruch jej ręki mlecznej
Odsłania oko, a oko zahaczy
O serce widza... O! kraju słoneczny:
Miłości! Nim cię zapomnę, niech raczej
Zapomnę modlić się! — Zbyt niebezpieczny
To strój — a takiej oczętom swawoli