— Na wszystko, co leży w naszej mocy — odparł Winston.
O’Brien obrócił się nieco na krześle, żeby mieć Winstona naprzeciwko. Prawie ignorował Julię, zakładając, że Winston będzie mówił za nich dwoje. Na moment zmrużył oczy. Zaczął zadawać pytania cichym, pozbawionym wyrazu głosem, jakby to była wielokrotnie przećwiczona rutyna, rytualne pytania i odpowiedzi, z których większość znał z góry.
— Czy jesteście gotowi oddać życie?
— Tak.
— Mordować?
— Tak.
— Dokonywać aktów sabotażu, które mogą spowodować śmierć setek niewinnych ludzi?
— Tak.
— Zdradzić swój kraj dla obcego mocarstwa?
— Tak.