Więc jeśli nie zdołacie pracować z miłością, a jeno niechęć żywiąc i wstręt, tedy zaprawdę lepiej wam wszelką porzuciwszy pracę, usiąść w progu świątyni i wyciągać rękę po jałmużnę tych; co się trudzą radośnie.
Bowiem jeśli obojętnie wypiekasz chleb, gorzkim on będzie i zaspokoi tylko pół głodu człowieka;
a jeśli z narzekaniem winną tłoczysz jagodę, ono jad wsączy w wino.
A choćbyś jako anioł śpiewał a nie kochał pieśni, tedy powiadam wam,
iż tylko znieczulasz słuch człowieka na głosy dnia i na szmery nocy.
O Radości i Cierpieniu
Teraz niewiasta się ozwie: powiedz nam o radości i o cierpieniu.
A on rzecze:
Radość twa jest twoim smutkiem, gdy ten zrzuca swoją zasłonę.
Tę samą studnię, z której wytryska radość twoja, jakże często wypełniały twe łzy.