ROZKOSZY
która ma talię wąską, tułów ogromny i wielkie rozczochrane włosy.
Antoni stoi nieruchomo pomiędzy obiema, bacząc na nie.
ŚMIERĆ
mówi doń:
Natychmiast czy później, wszystko jedno! Należysz do mnie jak słońce, narody, miasta, królowie, śnieg górski, trawa polna. Latam wyżej niż krogulec, biegam prędzej niż gazela, dosięgam nawet nadziei, zwyciężyłam Syna Bożego.
ROZKOSZ
Nie opieraj się, jam wszechmocna! Lasy huczą od moich westchnień, fale się poruszają od moich wzburzeń. Cnota, odwaga, pobożność rozwiewają się od zapachu mych ust.
Towarzyszę człowiekowi na każdym kroku, a na progu mogiły on powraca do mnie.