Usłyszały jego słowa kołki w płocie i rozśmiały się głośno.
— Co ty dzieciaku wiesz o szczęściu i o świecie? — zawołały. — Co ty znasz? Co widziałeś? My to co innego, stoimy tu tak dawno, mamy doświadczenie. Zaśpiewamy ci piosenkę, która cię wiele nauczy.
I zaczęły żałosnym chórem:
Stuk — puk, stuk — puk,
Błysnęło!
Stuk — puk, stuk — puk,
Zniknęło...
I nie ma nic —
I nie ma nic!
Tak ze wszystkim na świecie, mój kochany.