— Mówię prawdę: ładna i miła, tylko... wielka dama.
Jurek otworzył szeroko oczy i usta.
— Jak to? Stefa to jest Stefa, nie żadna wielka dama.
— Ty tego nie rozumiesz. Panna Stefania jest przesiąknięta arystokracją. Jest sympatyczna i niedumna, bo jej nie zdążyli jeszcze zmienić, ale i to przyjdzie z czasem. Oni ją przerobią na swój sposób.
Jerzyk ujął się za siostrą:
— Wcale nie! Stefa będzie zawsze naszą, nie jakąś tam arystokratką. Szkoda, że tak spoważniała, ale to pewno tylko teraz, bo babcia umarła. Ona się potem poprawi.
Zamyślił się i spytał znowu:
— A czy arystokracja to co złego?
Student skrzywił usta z lekceważeniem.
— Nic mądrego, w społeczeństwie to zero. Ale powtarzam, ty tego nie rozumiesz.