256. Chowański, Iwan Andriejewicz (zm. 1682) — rosyjski wojskowy, bojar i wojewoda, jeden z dowódców w wojnie polsko-rosyjskiej (1654–1667), o której Sienkiewicz nie mógł w 1884 r. pisać wprost ze względu na cenzurę carską; kariera Chowańskiego zaniepokoiła w końcu dwór carski do tego stopnia, że został ogłoszony buntownikiem i ścięty wraz z synem, co stało się powodem buntu wojskowego, a w XIX w. tematem opery Modesta Musorgskiego Chowańszczyzna. [przypis edytorski]
257. glejt (z niem. Geleit: konwój) — przepustka, list żelazny, dokument zezwalający na przejazd. [przypis edytorski]
258. rajtar — średniozbrojny żołnierz konny, posługujący się w walce głównie bronią palną. [przypis edytorski]
259. personat — osobistość, ważna i wpływowa osoba. [przypis edytorski]
260. tołub (daw.) — futro. [przypis edytorski]
261. ordinarius prowiantmagister (z łac.) — oficer zaopatrzenia. [przypis edytorski]
262. zali (daw.) — czy, czyż. [przypis edytorski]
263. kompasja (z łac.) — współczucie. [przypis edytorski]
264. siła (daw.) — dużo, wiele. [przypis edytorski]
265. komunik (daw.) — jazda, kawaleria. [przypis edytorski]