386. kondycyjka (z łac.) — właśc. kondycja; tu: zatrudnienie, służba. [przypis edytorski]
387. wolentariusz — ochotnik, wolontariusz, żołnierz walczący w imię swoich przekonań i nie otrzymujący żołdu. [przypis edytorski]
388. abominacja (z łac.) — wstręt, odraza, obrzydzenie. [przypis edytorski]
389. kondycje (z łac.) — warunki. [przypis edytorski]
390. juszka — właśc. jucha, tj. krew. [przypis edytorski]
391. Duglas — Douglas, Robert (1611–1662), Szkot, od 16 r. życia żołnierz armii szwedzkiej, feldmarszałek, uczestnik wojny trzydziestoletniej. Podczas potopu szwedzkiego dowodził wojskami szwedzkimi w Prusach Książęcych. Za zasługi wojenne otrzymał tytuł hrabiego, a jego potomkowie stali się jednym z najbogatszych rodów arystokratycznych Szwecji. [przypis edytorski]
392. rakarz — człowiek zajmujący się wyłapywaniem bezpańskich psów, hycel; tu pogard.: oprawca. [przypis edytorski]
393. konfidencja (z łac.) — zaufanie, zażyłość. [przypis edytorski]
394. obywatelów — dziś popr. forma D. lm: obywateli. [przypis edytorski]
395. pokocić się (daw., reg.) — poturlać się. [przypis edytorski]